مشاعره نوروزی

1- سال نو مبارک

2- وحید آنلاین عزیز لطف کرده و بنده رو به بازی مشاعره دعوت کرده. این دعوت 5 روز پیش انجام شد. من مشترک فید وبلاگ وحید هستم اما تا این لحظه متوجه این دعوت نشده بودم. داستان از این قرار بود که به دلیل مشغله ی زیاد روزهای اول سال نو فرصت کافی برای چک کردن فیدهای آپدیت شده نداشتم. فیدهای خوانده نشده چند روز من به همراه فیدهای share شده ی رفقا به حدود 500 می رسید که با یک کلیک روی Mark all as read خودم رو خلاص کردم! امروز که به طور اتفاقی گذرم به وبلاگ وحید افتاد دیدم که دعوت شدم.

نتیجه گیری اخلاقی: اگر کسی رو برای کاری دعوت کردید حتما بهش اطلاع بدین!

اولا شرمنده به دلیل تاخیر

دوما خوشحالم که به جای جوات بازی به یک بازی فرهنگی – ادبی دعوت شدم!
و اما تا جایی که فهمیدم قانون بازی به این صورت است که دعوت شده باید با یکی از کلمات کلیدی شعر دعوت کننده شعر جدیدی بگه. از آن جایی از ایام ماضی از کلمه ی «هستی» خوشمان می آمد (به قول جناب ابطحی: همین جوری!) تصمیم گرفتم از این واژه برای ادامه ی بازی استفاده کنم.

شعر از جناب مولوی:

مرا دلبر چنان باید که جان فتراک او گیرد / مرا مطرب چنان باید که زهره پیش او میرد

یکی پیمانه ای دارم که بر دریا همی خندد / دل دیوانه ای دارم که بند و پند نپذیرد

خداوندا تو می دانی که جانم از تو نشکیبد / ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگزیرد

زهی هستی که تو داری زهی مستی که من دارم / تورا هستی همی زیبد مرا مستی همی زیبد

هلا بس کن هلا بس کن که این عشقی که بگزیدی / نشاطی می دهد بی غم قبولی می کند بی رد

از رفقای زیر برای ادامه بازی با یکی از کلمات «دلبر»، «مطرب»، «دریا» و «دل دیوانه» دعوت می شود:

پارادوکس ، آریو برزن ، رویا ، سینا و تینا. (جان من قافیه رو دارین؟!)